Ikki shoh va donolik — ibratli hikoya

Qadim zamonlarda bir-biriga qoʻshni boʻlgan ikki podshohlik mavjud ekan. Birinchi mamlakatni boylikni yaxshi koʻradigan shoh, ikkinchisini esa xalqini qadrlaydigan dono shoh boshqarar ekan.
Birinchi shoh doimo qoʻshnisining boyligiga havas qilar, uning yerlarini egallashni orzu qilar ekan. Ikkinchi shoh esa xalqining tinchligi va farovonligini oʻylab yashar ekan.
Bir kuni birinchi shoh ikkinchi shohning huzuriga kelibdi.
— Ey qoʻshni shoh! Sening mamlakatingda hamma baxtli yashaydi. Buning siri nimada? — deb soʻrabdi.
Dono shoh tabassum qilib:
— Men xalqimdan nimani olishim mumkinligini emas, ularga nima bera olishimni oʻylayman, — deb javob beribdi.
Birinchi shoh bu javobni tushunmabdi.
— Axir shoh boʻlishning oʻzi katta boylik-ku! Nega xalqing uchun bunchalik qaygʻurasan? — debdi.
Shunda dono shoh uni saroyining derazasi oldiga boshlab boribdi.
— Ana, dalada ishlayotgan dehqonlarni koʻryapsanmi? Ularning mehnati tufayli dasturxonimiz toʻkin. Ana, maktabga ketayotgan bolalarni koʻryapsanmi? Ular kelajakda mamlakatimizni rivojlantiradi. Men ularning tinchligi uchun mas'ulman, — debdi.
Birinchi shoh biroz jim qolibdi.
Oradan bir necha oy oʻtib, birinchi mamlakatda qurgʻoqchilik boshlanibdi. Ekinlar qurib, xalq qiynalibdi. Ikkinchi shoh esa qoʻshni mamlakat aholisiga don va oziq-ovqat yuboribdi.
Birinchi shoh bundan qattiq ta'sirlanibdi. U dono shohning huzuriga yana kelib:
— Men seni boyliging uchun havas qilardim. Endi tushundimki, haqiqiy boylik xalqning duosi va hurmatida ekan, — debdi.
Shundan soʻng u ham xalqiga mehribon boʻlishga, adolat bilan hukmronlik qilishga va mamlakatini rivojlantirishga ahd qilibdi.
Birinchi shoh doimo qoʻshnisining boyligiga havas qilar, uning yerlarini egallashni orzu qilar ekan. Ikkinchi shoh esa xalqining tinchligi va farovonligini oʻylab yashar ekan.
Bir kuni birinchi shoh ikkinchi shohning huzuriga kelibdi.
— Ey qoʻshni shoh! Sening mamlakatingda hamma baxtli yashaydi. Buning siri nimada? — deb soʻrabdi.
Dono shoh tabassum qilib:
— Men xalqimdan nimani olishim mumkinligini emas, ularga nima bera olishimni oʻylayman, — deb javob beribdi.
Birinchi shoh bu javobni tushunmabdi.
— Axir shoh boʻlishning oʻzi katta boylik-ku! Nega xalqing uchun bunchalik qaygʻurasan? — debdi.
Shunda dono shoh uni saroyining derazasi oldiga boshlab boribdi.
— Ana, dalada ishlayotgan dehqonlarni koʻryapsanmi? Ularning mehnati tufayli dasturxonimiz toʻkin. Ana, maktabga ketayotgan bolalarni koʻryapsanmi? Ular kelajakda mamlakatimizni rivojlantiradi. Men ularning tinchligi uchun mas'ulman, — debdi.
Birinchi shoh biroz jim qolibdi.
Oradan bir necha oy oʻtib, birinchi mamlakatda qurgʻoqchilik boshlanibdi. Ekinlar qurib, xalq qiynalibdi. Ikkinchi shoh esa qoʻshni mamlakat aholisiga don va oziq-ovqat yuboribdi.
Birinchi shoh bundan qattiq ta'sirlanibdi. U dono shohning huzuriga yana kelib:
— Men seni boyliging uchun havas qilardim. Endi tushundimki, haqiqiy boylik xalqning duosi va hurmatida ekan, — debdi.
Shundan soʻng u ham xalqiga mehribon boʻlishga, adolat bilan hukmronlik qilishga va mamlakatini rivojlantirishga ahd qilibdi.
Izohlar
0Hozircha izoh yoʻq — birinchi boʻlib fikr bildiring!